Vorig jaar november plantten we 1.000 bomen. Maar zouden ze het redden?
Jonge boompjes willen geregeld water. En het was dit jaar natuurlijk óf heel droog en heet óf heel nat. Dus zou dat wel goed gegaan zijn?
Net voor m'n vakantie (letterlijk de dag ervoor nog) ging ik nog heel even langs bij Lya en Brigitte op het Landje van Verbinding.
Een jaar geleden was het een hectare groen weiland met een caravan erop. Bijna alleen maar gras. Een paar strookjes experimentele moestuin en een kleine strip boompjes die ze het jaar ervoor al gepland hadden.
We lieten het 1.000 boompjes rijker achter. Of eigenlijk zijn zaailingen nog niet veel meer dan takjes in de grond.
Die nieuwe "bomen" moeten een grote windhaag aan de rand worden. Maar eerlijk, toen we weggingen zag het er toch hoofdzakelijk gewoon nog uit als een weiland.
En, hoe was het er nu? Nou, ontzettend goed! Ik heb echt een uur lang met open mond en een grijns rondgelopen.
Die 1.000 jonge bomen die we hadden gepland stonden er zo goed als allemaal nog! Groen in het blad. Het was ze gelukt (met wat stress en nog meer hard werk) ze allemaal op tijd water te geven!
Maar dat niet alleen. Begin het jaar groeven ze een enorme poel uit. De grond die ze uitgroeven werd een verhoging van het middenterrein, waar een voedselbos op komt.
En die opgegraven grond werd vermengd met kilo's bloemzaad. Nu was dat een zee van bloemen en insecten!
Zo fijn dat we het Landje vonden en kozen om heen te gaan om te planten! Een dagje planten is leuk. Maar goede nazorg en beheer is nog beter!
Dat is eigenlijk een les voor veel projecten. Wat gebeurt er na de piek waar je naartoe werkt?
Dank Lya en Brigitte! Dank MeerBomenNu. Dank Socialrun. Dank iedereen die hielp planten!
Wie doet er een volgende keer mee?
